poniedziałek, 31 grudnia 2012

Podsumowanie roku : Snajper 2012.


A jaki był mój 2012?
Egzaminy to myśl przewodnia.
Szkoła, szkoła i szkoła – trzecia klasa daje w kość.
Poza tym w normie (jak na mnie oczywiście :D).

Blogerskim sukcesem na pewno był projekt Tydzień z Plus-minus :).
Z tego miejsca jeszcze raz dziękuję tym, którzy przyczynili się do jego powstania, a więc :

Anetko, wielkie dzięki za to, że dopingowałaś mnie dzielnie i mobilizowałaś do dalszej pracy, a także za to, że pomogłaś mi zdecydować się o czym ten cykl w ogóle ma być. Dzięki, Mistrzuniu ! :) :*.

Czapka z głów przed moimi "gośćmi w studio", a więc przed Agu i Dżastą, za fachowe wywiady i profesjonalizm, dzięki którym ten cykl "miał ręce i nogi" :). Moje Bohaterki ! :*.


Mateuszu, dzięki za rozmowę na temat gry na pozycji libero i pomysł "na niespodziankę", który ciut zmodernizowałam, a który był ważną inspiracją ;).


Wielki dzięki kieruje także w stronę Asi - wariacie, godziny zmarnowane przez nas na gadu zawsze sprawiały, że świat automatycznie miał różowe barwy i już nic nie było w stanie wyprowadzić mnie z równowagi - nawet nie wiesz jakie to ważne, gdy człowiek jednego sensownego zdania nie może napisać! xD :) ;*


To był rok pod znakiem nowych znajomości :).
W realnym światku jak i tu , w blogsferze :).

Asia.
Kochana, Ty wiesz, jak ja się cieszę, że Cię poznałam.
Zakładając bloga, nie spodziewałam się, że spotkam tutaj kogoś, o takich samych poglądach.
My wiemy jak dobrze mieć obok (względnie na drugim końcu Polski... ;)) kogoś, kto myśli w ten sam sposób w każdej dziedzinie. A już szczególnie wtedy, gdy wszyscy dookoła myślą inaczej :).
Bo my jesteśmy takie właśnie „mimo wszystko” :*.
Nasze detektywistyczne zapędy to też jest coś! Kochana, my mamy talent! Niezaprzeczalny :)
Dziękuję za godziny spędzone na gg, za telefoniczne bankructwo, za to, że zawsze znajdziesz dla mnie czas :).
Szkoła nie szkoła, rodzice nie rodzice, spotykamy się w Bełchatowie i wypełniamy misję ;)
Z perspektywy roku mogę powiedzieć, że mam w Tobie bratnią duszę :)
Dziękuję że jesteś! :*.


Mery.
Dziękuję, że zawsze możemy pogadać o Barcelonie i o Torresie, ogólnie rzecz biorąc o piłce nożnej ;). Dziękuję, za to, że jesteś ekspertem w dziedzinie książek i zawsze coś fajnego mi doradzisz ( a że nie wyrabiam żeby to wszystko czytać to już inna bajka xD).
Koniecznie musimy się umówić do Łodzi na mecza, no w końcu trzeba pomścić Final Four, pamiętaj ;).
Dziękuję :*


Anett i Agu.
Moje dwie Mistrzynie. Przez ten rok wiele się wydarzyło :). My, jako przyszłe komentatorki w Polsacie, założyłyśmy Siatkarski Blogspot, który szybko przekształcił się w Siatkówkę w sieci przy współpracy z NiceSport. Dziewczyny wielkie dzięki! :). Takich dwóch ekspertek jak Wy ze świecą szukać. 
Anett, dziękuję za godziny spędzone na gadu i wszystkie rozmowy, niekoniecznie siatkarskie :). 
Dziękuuję, że jesteście! :*
Jesteście Wielkie! :*. 


Rok 2012 to same nowości i trudne wyzwania.
Dlaczego? Bo ciągle uczę się siatkówki na nowo. Uczę się kibicowania i pokory. Cierpliwie śledzę poczynania Skry, mimo iż krew mnie zalewa, jak Mariusz gra na przyjęciu...
Skry też się uczę. W tym sezonie to całkiem inna drużyna, którą muszę poznać na nowo.

Trudne wyzwania? Z pewnością egzaminy.
Część matematyczno-przyrodnicza mnie – humanistkę pełną gębą napawa niemałą grozą... ;)
Dlatego wszystkim, którzy w kwietniu przystąpią do testów życzę bardzo łatwej „części śmierci” :D

2012 był pełen zawirowań, wzlotów i upadków. Raz na wozie, raz pod wozem. Karuzela.
Nie mogę jednoznacznie stwierdzić, czy to był dobry, czy zły rok.
Był gdzieś pośrodku :).

Sportowo bywało różnie, raz lepiej, raz gorzej, z naciskiem na to drugie, niestety...
Ale o tym w poprzednich częściach podsumowania :)

Osobiście?
Całkiem sympatycznie :).
Poznałam wielu cudownych ludzi, spełniłam niektóre marzenia i zebrałam cenne życiowe doświadczenia :).

A na 2013?
Dużo planów, marzeń pomysłów.
Jedne da się zrealizować, a innych nie, ale przecież „warto mieć marzenia, doczekać ich spełnienia” :)
Marzeń nikt nie zabierze, a jak się bardzo chce, to się po prostu spełniają :)
Dlatego życzę Wam, moi Drodzy, mnóstwa marzeń! :)
Poza tym wielu, wspaniałych siatkarskich, piłkarskich i zimowych emocji, niezapomnianych wypadów na wszystkie sportowe imprezy i sukcesów Waszych drużyn (chociaż wiadomo, że grają wszyscy, a Mistrza i tak zdobywa... Skra Bełchatów! :P) oraz naszej Reprezentacji :).
Oprócz tego życzę mnóstwa uśmiechu, spokoju i cierpliwości, szalonego sylwestra oraz tego, by nadchodzący rok 2013 był zdecydowanie lepszy od mijającego poprzednika :)

Moje postanowienia?
Pojadę na mecz i to nie jeden, innej opcji to ja nie widzę! :)
A od kwietnia (mam nadzieję... :)) wrócę do blogsfery i będę pisała już regularnie :).
I standardowo : będą posty całkiem na poważnie, będą i z odrobiną humoru i szczyptą uszczypliwości, jak tu u mnie :).
Cykli także zabraknąć nie może!
Pomysł na jeden już jest, ale póki co cicho-sza, tajemnica, bardzo tajemnicza... :)

Trzymajcie się i nie zapominajcie o zwariowanej Snajperowej! :]
Szczęśliwego Nowego Roku! :*



zostawiam Was z moim wczorajszym hiciorem xD


PS : Klikamy LIKE! i pomagamy naszej koleżance z bloga Nasza siatkówka w konkursie :)

niedziela, 30 grudnia 2012

Podsumowanie roku : Ulubieńcy 2012.


Kamil Stoch.

Dla wielu zastępca Adama Małysza I Wielkiego i niekwestionowany lider naszej kadry skoczków. Dla mnie po prostu Kamil – niesamowicie sympatyczny i utalentowany skoczek z Zakopanego :).
Zaczęło się w Predazzo a potem było Zakopane :)
Sezon zakończył Kamil na 5. miejscu z dorobkiem 1078 punktów i stratą tylko 247 punktów do lidera!
Leć Kamil, leć! :D

Inne Gran Derbi.

No bo co to za Gran Derbi, jak mistrzem zostaje Real...?
Dla kibiców Barcy to nie był dobry sezon. Utrata mistrzostwa na rzecz odwiecznego rywala z pewnością zabolała Dumę Katalonii (Mery, gratuluję tytułu … ;))
Ale smutek nie trwał długo.
Nowy sezon rozpoczął się znakomicie dla ekipy Tito Vilanovy (Mistrzu, jesteśmy z Tobą!).
Po 17-stu kolejkach Messi i spółka mają już 16! punktów przewagi nad trzecim w tabeli Realem.
Viva el Barcelona ♥




A jak to było podczas Euro 2012? :)

Tricampeones ! ♥ :)

Historia lubi się powtarzać ;)
Dlaczego?


  • co osiem lat w finale Euro grają drużyny, które spotkały się w pierwszym meczu w grupie,
  • gdy we włoskiej piłce wybucha afera, reprezentacja tego kraju gra na imprezie mistrzowskiej jak natchniona,
  • Hiszpania po raz trzeci w finale wielkiej imprezy.

Wszyscy stawiali na Italię i SuperMario. Często można było zobaczyć/przeczytać/usłyszeć komentarze pod adresem Hiszpanów; a to że nie grają swojej piłki, że nie ten styl, że nie ta forma, że bez napastnika...
Polscy kibice podzieleni – jedni sympatyzowali za Italią, inni za Espaną.
I nareszcie nadszedł dzień wielkiego finału. Mecz prawdy. Wszyscy zacierali ręce na wielkie widowisko. Stadion Olimpijski w Kijowie wypełniły tysiące kibiców.
Gwizdek sędziego.
Finał czas zacząć.


    14. minuta. Po genialnym podaniu Cesca Fabregasa piłkę głową do bramki kieruje David Silva !
    41. minuta. Po kosmicznym podaniu od Xaviego Hernandeza i siedemdziesięciometrowym rajdzie Jordi Alba pakuje piłkę do bramki Buffona!
    84. minuta. Fernando Torres strzela kolejnego, kapitalnego gola dla Hiszpanów!
    88. minuta. Juan Mata po podaniu od Fernando Torresa umieszcza piłkę w bramce Buffona !

4:0 i kolejny mistrzowski tytuł Hiszpanii ! Italia rozbita !
Hiszpańska Tiki-Taka zachwyciła wszystkich !

Euro 2008, Mundial 2010 i Euro 2012 !
Tricampeones, tricampeones, ole, ole, ole ! ♥♥♥ :)
Viva Espana !

PS : Jutro ostatnia część podsumowania, także zapraszam serdecznie :). Bedzie o mnie, o Was, o nas i planach na 2013 :)

sobota, 29 grudnia 2012

Podsumowanie roku : Reprezentacja 2012.


Wielki sukces, wielka porażka.

Plan był prosty. Nasi siatkarze elegancko wygrywają Ligę Światową a potem Igrzyska Olimpijskie w Londynie.
Pierwszy punkt planu został zrealizowany perfekcyjnie. Na naszych oczach tworzyła się historia. Po czterokrotnym triumfie nad Brazylią było jasne, że na Polaków nie ma mocnych. Przyżyjmy więc to jeszcze raz!

Kuba - Brazylia 3:0

Brazylijscy fanatycy siatkówki przeżyli szok, gdy ich mistrzowie zostali rozbici przez Kubańczyków. Siatkarski światek wietrzył sensację, bowiem następna ewentualna porażka wyrzucała Canarinhos poza półfinał. Kubańczycy natomiast w euforii po cichu trzymali kciuki za Polaków, którzy swój pierwszy mecz w Final Six grali właśnie z Brazylijczykami. Wiadomo, w pokonywaniu Brazylii trzeba być solidarnym ;).

Brazylia - Polska 2:3 !

MAMY PÓŁFINAŁ ! POLACY, MAMY PÓŁFINAŁ! MAMY PÓŁFINAŁ! POLSCY, MAMY PÓŁFINAŁ! ♥
To już czwarte zwycięstwo nad ekipą Bernardo Rezende w tym roku. Polska siatkówka oszalała ze szczęścia ! Wielka Brazylia pozostawiona za burtą. Polscy siatkarze złotymi zgłoskami zapisują się w historii światowego volley'a.
Biało-czerwone są barwy niezwyciężone ! ♥ (pozwolisz, Anett? :D )

Kuba - Polska 0:3

I mimo, że był to "mecz przyjaźni" nasza Brygada Dzików nie zamierzała tego spotkania odpuszczać. Pojedynek wygrany możliwie najmniejszym nakładem sił i myśli wszystkich Polaków skupiły się już tylko na półfinale.

Półfinał.


Bułgaria - Polska 0:3 !

MAMY FINAŁA! POLACY, MAMY FINAŁA! MAMY FINAŁA! POLACY, MAMY FINAŁA! ♥
I nie ważne, że sędziowie nie mieścili się w żadnych kanonach a już na pewno nie w kanonach sędziowania.  Nie ważne, że Bułgarzy nie potrafią przegrywać. Nie liczy się ich zachowanie podczas meczu i zaraz po nim.
Liczy się,  że : MAMY FINAŁA! POLACY, MAMY FINAŁA! MAMY FINAŁA! POLACY, MAMY FINAŁA! ♥
+ zdarte gardło i zakłócanie wieczoru sąsiadom... pff, ko by się przejmował :DD


Finał

Clayton Stanley na zagrywce,
w tle słyszę "Pieśń o małym rycerzu",
serducho bije jak oszalałe,
na tablicy wyników 24:20 i 2:0 dla nas,
w głowie huczy tylko jedna myśl : pomyl się !
I SIĘ POMYLIŁ ! :DD

Dziki taniec radości, prawdziwa euforia i wrzaski, bo jesteśmy NAJLEPSI ! ♥ (sąsiedzi, wybaczcie :D )

Polska - USA 3:0 ! :D

POLSCY SIATKARZE - NAJWIĘKSI DEMOTYWATORZY POZOSTAŁYCH DRUŻYN W TEGOROCZNEJ ŚWIATÓWCE ! :D 

tak to właśnie było :)

Dzieło Wielkiego Mistrza :D


Igrzyska Olimpijskie nie tak miały wyglądać. Po bezprecedensowym sukcesie w Lidze Światowej w Polsce zaczął się prawdziwy boom na siatkówkę. Kibice sukcesu szybko pompowali przysłowiowy balonik, siatkarze byli upatrywani jako murowani kandydaci do medalu, baa! Do złota olimpijskiego.

Londyński turniej rozpoczął się dla nas pomyślnie – zwycięstwo 3:1 nad reprezentacją Italii. Potem przyszła porażka z Bułgarami. Kibice sukcesu stwierdzili wtedy, że siatkówka to jednak nie dla nich. Prawdziwi fani wierzyli, że „bułgarski zimny prysznic” to tylko ten jeden słabszy dzień, który na tego typu turniejach musi przydarzyć się wcześniej czy później. Dziękując Bogu, że ten dzień nastąpił teraz a nie w fazie medalowej, prawdziwi kibice dalej śledzili poczynania swoich ulubieńców. Wyśledzili fajne 3:0 z Argentyną i Wielką Brytanią. Następnie czekali na pojedynek z Australią, który miał przesądzić o pierwszym miejscu w grupie. Tutaj udało się zaobserwować 3:1, ale dla ekipy Jona Uriarte.

Polaków sen o pierwszym miejscu w grupie prysł jak bańka mydlana. Złośliwy los „rzucił” nas w ćwierćfinale na Rosjan... I cóż tu więcej pisać? Polacy nie podnieśli rękawicy. Byli tylko cieniem dla ekipy z finału Ligi Światowej.

Oczy polskiego kibica zalane były łzami, bo londyński sen nie tak sobie wyśnił. Siatkarze wrócili do domu bez medalu, za to z workiem pełnym niespełnionych marzeń, złudnych nadziei i zawiedzionych ambicji.

I mimo że od tamtych wydarzeń minęło już prawie pół roku, nikt z nas nie wie, dlaczego nie sprostaliśmy „Operacji Londyn”. Zaskakujące i refleksyjne jak szybko jeden nawet mały błąd może zniweczyć wszystko na co pracowało się całe życie...

Kolejne Dzieło Wielkiego Mistrza :)


Przed nami Mistrzostwa Europy i Świata rozgrywane w naszym kraju. Pozostaje mieć nadzieję, że rok 2013 będzie dla naszych siatkarzy pomyślniejszy niż ten mijający, 2012. Tego im z całego serca życzę!

piątek, 28 grudnia 2012

Podsumowanie roku : Skra 2012.



Puchar jest nasz!

Rok 2012 rozpoczął się dla nas pomyślnie.
Turniej o Puchar Polski grany w Rzeszowie zapowiadał się nadzwyczaj ciekawie.
W pierwszym półfinale Skra z Resovią, w drugim Zaksa z Jastrzębiem.
Nad drugim meczem nie będę się rozwodzić. Wygrało Jastrzębie 3:2.

Batalia bełchatowsko-rzeszowska to jednak inna bajka. Tutaj zawsze są emocje, niekoniecznie tylko czysto sportowe.

I tym razem emocji nie zabrakło. Pierwszego seta wygrała Resovia, do 21. Kolejne trzy padły łupem bełchatowian, do 24,23 i 23. Mecz zakończyła videoweryfikacja o co wyraźne pretensje mieli fani z Podpromia...

A ja? Ja byłam wtedy chora i siedziałam sobie sama w domu, pod kocykiem, śledząc poczynania moich ulubieńców. Rodzina wyemigrowała na dzień babci i dziadka, więc w spokoju mogłam zaspokoić moją kibicowską naturę. Stresu było co niemiara jak to bywa w obliczu tej rywalizacji. W końcu to nasze polskie, siatkarskie Gran Derbi. Dlatego bardzo cieszyłam się, że wygraliśmy :). A MVP spotkania został Mariusz Wlazły, co było kolejnym powodem do radości i takim małym pstryczkiem w nos dla fanów Resovi, którzy liczyli na triumf swojej ekipy pod wodzą Grozera.

Finał to już inna historia. Lekko, łatwo i przyjemnie 3:0 odprawiliśmy Jastrzębie.
Puchar jest nasz!
Radości nie było końca :). Mamy Puchar i Ligę Mistrzów! :)
(Tylko z MVP się nie zgadzałam, ja przyznałabym tą nagrodę Mariuszowi ^^)



Finał Four...

Chciałam grać z Trento. Oglądając drugi półfinał jeszcze przed telewizorem modliłam się, żeby Trento wygrało. Włosi byli w wyraźnie słabszej dyspozycji, więc kalkulowałam sobie, że łatwiej będzie ich pokonać... Los chciał jednak inaczej. Znowu „rzucił” nas na Zenit Kazań.

Jadąc na halę i mijając inne samochody, których załoga ubrana była w żółte koszulki wiedziałam, że będę świadkiem czegoś niezwykłego. Śmiałam się sama do siebie, nie wierząc, że udało mi się dopiąć swego.

Atmosfera była nieziemska. W powietrzu czuło się napięcie. Nastrój gorączkowego oczekiwania zawładnął Łodzią. Żółto-czarne szaleństwo ogarnęło dosłownie wszystkich.

Pierwszy set to był koszmar. Zenit lał nas niemiłosiernie. Widać było, że presja strasznie ciąży chłopakom. Ale spiker uspokajał nas w przerwie między setami, że będzie dobrze, bo znamy przecież tych chłopaków, to nasza drużyna!
I faktycznie!
Drugi set to już była demonstracja siły naszej drużyny! Wielki Zenit pokonany do 16! :)

Następne sety to już była siatkówka na najwyższym poziomie.
Mieliśmy swoje szanse w czwartym i piątym secie...
Ale skończyło się tak, jak się skończyło...


Stojąc tam na hali czułam każdą komórką ciała, że każda cząsteczka tego obiektu „gra” dla Skry. Byłam w symbiozie z innymi kibicami. Chyba nikt na świecie nie pragnął niczego tak bardzo, jak my zwycięstwa naszych Pszczółek. Wiedziałam, że gdyby od tego zależało zwycięstwo, stanęlibyśmy na głowie...

Pamiętam niekończące pomyl się! rzucane w kierunku serwujących Rosjan i dziką euforię po naszych udanych akcjach przez całe dwie długie godziny...

Nie liczył się nikt ani nic dookoła. Byliśmy my, oni i boisko. I wiem, że nawet gdyby zastał nas tam koniec świata, my kibicowalibyśmy dalej...

Do dziś słyszę w uszach to gromkie OSTATNI!!! wydobywane z 15-stu tysięcy gardeł...
Błagam, ostatni....!!!

Gwizdów podczas dekoracji też nigdy nie zapomnę...
Mimo że każdy wiedział, że tak nie można, że to nie wina Zenitu, to było po prostu silniejsze od nas...
Impuls, który sprawił, że chcieliśmy po prostu zsolidaryzować się z naszymi Mistrzami. Nie wiedzieliśmy za bardzo jak, więc gwizdaliśmy, żeby wyrazić bunt, brak akceptacji tego co się stało przed chwilą, niesprawiedliwość i ból... Chcieliśmy, żeby wiedzieli, że w tych trudnych chwilach jesteśmy z Nimi. Że dla nas mecz się nie skończył. Gramy przecież dalej...

Nie rozpamiętuję porażki, bo wiem, że w siatkówce nie ma kompromisów. Porażka jest wpisana w sport. A ta porażka stała się częścią mnie. Mnie i mojej siatkarskiej historii.
Gdy sędzia przyznał punkt Zenitowi poczułam jak świat zwalnia.
Widziałam radość Rosjan, ale już w zwolnionym tempie...

Poznałam sens kibicowania.
To było pouczające doświadczenie, prawdziwa lekcja. Lekcja pokory. Uświadomiłam sobie wtedy, że moja ukochana Skra nie zawsze będzie wygrywać, wbrew temu, do czego mnie przyzwyczaiła.
Dzięki temu meczowi stałam się lepszym kibicem.
Ale emocji, jakie mi tam towarzyszyły nie da się przelać na papier.
Tam trzeba było po prostu być.

Być.
Zobaczyć.
Poczuć.






Przepraszam, że do tego wróciłam i troszkę powspominałam, przedstawiłam Wam jak to wyglądało z mojej perspektywy, bo przecież do tej pory nie miałam okazji.. Siedziało to we mnie od marca, więc teraz pozwoliłam, żeby ujrzało światło dzienne :) Ale to podsumowanie jest przecież moje, tak jak ten mecz był mój, więc uznałam, że nie mogę go pominąć.


Zmiana warty.

Po siedmiu latach panowania na polskich parkietach Mistrz z Bełchatowa znalazł pogromcę. Asseco Resovia Rzeszów zdetronizowała etatowych Mistrzów – przynajmniej na czas obecnego sezonu... ;)
W Bełchatowie nie przywykli jednak do srebra (kłóci się to wyraźnie z naszymi barwami klubowymi...xD) i z całą pewnością będą chcieli odzyskać tytuł. Skra to przecież Skra – podrażniona porażką odpłaca się podwójnie. Etatowi Mistrzowie będą chcieli pokazać, że ich epoka jeszcze się nie skończyła, a jedynie została przerwana. Wlazły i spółka jeszcze nie raz będą „przekleństwem” dla rywali.

Srebrny medal to z pewnością odpoczynek od pewnego rodzaju rutyny i pozytywny bodziec, by odzyskać koronę. Bez wątpienia w historii klubu z centralnej Polski coś się skończyło, ale tak naprawdę ten koniec to dopiero początek. Początek walki o kolejne Mistrzostwo, o swoją sportową dumę i ambicję, o kolejne cele. Walki, która już się rozpoczęła. A zwycięsko wyjdą z niej nieliczni.

PS: Kolejne części podsumowania, czyli Reprezentacja 2012, moi sportowi ulubieńcy i osobiste podsumowanie w kolejnych dniach :).
Mam nadzieje, że wytrwacie dzielnie, czytając te głupotki :)
Trzymajcie się! :*
PS2: Zapraszam także do zakładki "Dwa słowa", tam nowy felieton :)

czwartek, 27 grudnia 2012

Z serii "Dwa słowa" : Stop kombinatorstwu.

KIBICU UWAŻAJ! POST CAŁKOWICIE SUBIEKTYWNY.

PGE Skra Bełchatów.
Drużyna idealna.
Siedmiokrotny Mistrz Polski, sześciokrotny zdobywca Pucharu Polski,  Klubowy Wicemistrz Świata, druga drużyna Europy. Organizacyjnie również wzór do naśladowania.

I nagle pierwsza "rewelacja". Mariusz Wlazły przyjmującym. Dwa razy czytałam, czy mi się przypadkiem nie przywidziało, naprawdę. To była decyzja, której nie rozumiałam i pewnie nigdy nie zrozumiem.  Jak - pytam jak!? - tak klasowego atakującego, bombardiera z krwi i kości, prawdziwego egzekutora, siatkarza stworzonego do ataku można przestawić na przyjęcie? Jak można zrezygnować z takiego pewniaka, z zawodnika, który sam rozstrzygał o losach setów i meczy? - nie rozumiałam.
Przecież wiadomo, że inne są obowiązki atakujących i przyjmujących, a Mariusz grając na przyjęciu będzie "celem numer jeden" dla serwujących, którzy za wszelką cenę będą chcieli wyłączyć Go z ataku... - w głowie huczało mi od w wszelakich  myśli i różnych teorii...

I za chwilę jak grom z jasnego nieba przyszła do mnie druga myśl... Skoro Mariusz na przyjęcie, to co z Cupko i kto na atak? Długo nie musiałam czekać. Za "złoty środek" obrano przestawienie Cupko na atak, jako zmiennika dla Alexa...
I tutaj pytam, po co ta akcja z zamienianiem pozycji?
Komu to wyjdzie na dobre?
Bo napewno nie zawodnikom...

Mariusz Wlazły, który przez całą swoją karierę grał na ataku będzie potrzebował czasu, żeby dobrze funkcjonować na przyjęciu, a Cupko... Ach, Cupko było mi po prostu wybitnie szkoda. Wielka szkoda. Chłopak ma potencjał, który być może został troszeczkę przyćmiony - mam nadzieję, że nie całkowicie. Gdy przychodził do Bełchatowa wiadomo było że orłem przyjęcia nie jest. Ale gdzie lepiej by się nauczył tego elementu siatkarskiego rzemiosła jak nie w Skrze u boku takich wirtuozów jak Winiarski i Bąkiewicz? Wystarczyło wtedy mądrze pokierować jego rozwojem, a być może teraz nie trzeba by było szukać zastępcy Bartosza Kurka... A tak Cupko będzie "rzucany" z pozycji na pozycję w zależności od potrzeby, a to na dobre z pewnością mu nie wyjdzie... I po co to komu? Chłopaka trzeba było szkolić, szkolić i jeszcze raz szkolić, by w przyszłości stanowił o sile przyjęcia Skry... - takie oto myśli nękały wtedy moją kibicowską podświadomość.

Ale że jestem kibicem, a kibice zawsze wybaczają, to pełna niepokoju drżałam przed każdym meczem ale myślałam sobie Snajper, spokojnie. Nie czas oceniać. Chłopaki się zgrają, będzie dobrze.

Przestawienie Mariusza na przyjęcie tłumaczono różnie. Eksplozja talentu Alexa, brak godnego zastępcy Kurka... Ja nawet upatrywałam tu zmianę pokoleniową... Ale im dłużej o tym myślę, tym częściej ciśnie mi się na usta słowo : kombinowanie. Bo skoro klasowego atakującego, który owszem, z powodzeniem zagrałby nawet na rozegraniu, bo ostatecznie Mariusz, to przecież Mariusz, przestawia się na przyjęcie w najlepszych latach kariery, a młodego wilka , który powinien uczyć się przyjmować od Winiara i Bąka na atak, a obaj Panowie podkreślają, że chcieliby wrócić na swojej pozycje, to jak to inaczej nazwać? Ja rozumiem, gdyby "eksperyment" wypalił... Ale czwartego miejsca w tabeli i porażek ze wszystkimi kandydatami do medalu sukcesem nazwać nie można.

Mariusz Wlazły męczy się na tym lewym skrzydle niemiłosiernie i oglądając mecz  Skry z Politechniką miałam wrażenie, że przez trzy sety Wlazły atakujący zdobył więcej punktów niż Wlazły przyjmujący dotychczas, szczerze..
A przecież z powodzeniem można by grać wymiennie z Mariuszem i Alexem po przekątnej, sezon długi! A lepszego duetu przyjmujących niż Winiarski i Bąkiewicz ze świecą szukać.
Wtedy wszyscy wróciliby na swoje miejsce na boisku i może w końcu skończyłyby się nieporozumienia wynikające z braku zgrania...

Recepta jest więc prosta.
Stop kombinowaniu.
Zalecam powrót "do normalności".

piątek, 21 grudnia 2012

Wesołych Świąt!

Zdrowych, spokojnych rodzinnych świąt,
spędzonym w ciepłej świątecznej atmosferze,
śniegu! bo cóż to za święta bez śniegu? :)
Bardzo bogatego Mikołaja, szalonego sylwestra i pomyślności w Nowym Roku 2013! :)
Mnóstwa siatkarskich emocji,
wspaniałych kibicowskich przeżyć i wrażeń
oraz sukcesów Waszych drużyn i naszej Reprezentacji! :)
Merry Christmas Everyone! :*






PS : Przerwa świąteczna, więc w  miarę możliwości nadrobię stracony czas i zanudzę Was swoimi przemyśleniami :)
Trzymajcie się cieplutko! :)

sobota, 8 grudnia 2012

Skra vs. Resovia.

Jak Polska długa i szeroka każdy kibic naszego volley'a zna tajniki tej arcyciekawej rywalizacji. Rywalizacji pełnej energii, emocji, woli walki, chęci zwycięstwa. Rywalizacji na trybunach pomiędzy sympatykami obu ekip i wreszcie rywalizacji pozaboiskowej, walki na słowa między samymi siatkarzami.

Były czasy kiedy to Skra niemiłosiernie "lała" Resovię w niemal każdym spotkaniu.
Czasy się jednak zmieniały, nasza liga dojrzewała, wzrastała i wzmacniała się solidnie, by zasługiwać na miano jednej z najlepszych w Europie. A skoro zmieniała się liga, zmieniały się też kluby i zawodnicy. Zmienił się także poziom sportowy.
Tradycja spotkań między Skrą a Resovią natomiast się nie zmieniła.
Zawsze są to mecze arcyciekawe, hitowe. Od jakiegoś czasu już nie jednostronne, a bardziej zacięte. Mecze podwyższonego ryzyka. Nasze polskie Gran Derbi.


Dzięki Chłopaki za dzisiaj! :)
Mimo wielu kłopotów kadrowych pokazaliście klasę i ten siatkarski profesjonalizm :).
Graliście do końca, o każdy punkt, a kto tylko wszedł na boisko chciał dać z siebie maksa.
Bąku, jesteś WIELKI! :)
Cupko, świetne zawody! :)
Po prostu : SKRA, SKRA BEŁCHATÓW! :))
Dziękuję :)

Mariusz, Alex, zdrowia! :)


wybaczcie, że znowu ten filmik, ale jest po prostu cudny :)

niedziela, 18 listopada 2012

Serial "Wielka Czwórka".

Od 6 października 2012 roku kibice siatkówki mieli zacząć przygodę z nowym serialem wypromowanym przez Polsat Sport. "Wielka czwórka" - bo tak nazywa się ta superprodukcja - to opowieść o pewnej siatkarskiej lidze, podzielonej na "lepszych" i "gorszych". Lidze zdominowanej przez tytułową wielką czwórkę, która będzie panować na krajowym podwórku i podzieli między siebie trofea. Przed emisją serialu wszystko wydawało się jasne. Asseco Resovia Rzeszów, aktualny mistrz Polski, PGE Skra Bełchatów, wicemistrz Polski i zdobywca Pucharu Polski, ZAKSA Kędzierzyn Koźle, trzecia drużyna ubiegłego sezonu oraz  Jastrzębski Węgiel, czwarta ekipa Polski - to potencjalni kandydaci do złotej korony. "Reszta" ma bić się o miejsca 5-10. "Łącznikiem" miedzy "bogatymi-lepszymi" i "biedniejszymi-gorszymi" ma być Delecta Bydgoszcz. Na planie serialu doszło jednak do pewnych zmian. Nie wszyscy aktorzy pogodzili się z rolami, przyznanymi przed sezonem. Doszło do "małej rewolucji". Serial "Wielka czwórka" pokazał inne, nowe oblicze.

Asseco Resovia Rzeszów. Nie będę tutaj szczegółowo rozwodzić się nad sukcesami i rozmiarem porażek ekipy z Podkarpacia. Czwarte miejsce w plusligowej tabeli z pewnością złe nie jest, ale w Rzeszowie były ambicje, by niepodzielnie rządzić Plusligą. Zwycięstwo nad odwiecznym rywalem PGE Skrą Bełchatów w początkowej fazie ligi z pewnością cieszyło zawodników, trenerów, kibiców i działaczy, ale! Porażka (wybaczcie, ale inaczej nie potrafię tego określić) z Wkręt-metem AZS-em Częstochową, ostatnią drużyną tabeli,  poligonem doświadczalnym dla wielu młodych siatkarzy to był dla mistrza Polski cios. Sygnał, że coś nie jest tak jak powinno. Istotnie, nie jest, bo Resovię stać na więcej. Kiedy nastąpi przełamanie? Liczę, że w kolejnych spotkaniach elitarnej Ligi Mistrzów.


PGE Skra Bełchatów. Zmiany. Chyba tak najłatwiej określić to, co wydarzyło się w ekipie z centralnej Polski. Szczegółowo o rozmiarach tych zmian, ocenie transferów, zyskach i stratach rozwodzić się nie będę. Pozostawiam to opinii ekspertów. Jako skromna blogerka skupię się tylko na tym, co mogę zaobserwować na meczach. A zaobserwowałam sporo. Skra Bełchatów to drużyna, która w tym sezonie, może nieco z drugiego planu, może z pozycji "wojny podjazdowej" ale będzie chciała odzyskać mistrzostwo. Wszyscy wiemy, jak to bywa ze Skrą. Podrażniona, odpłaca się podwójnie. A przegrana batalia o mistrzostwo Polski bardzo zabolała etatowych Mistrzów. I o ile na początku w lidze różnie się wiodło, o tyle teraz wydaje się,  że Bełchatów wraca do "normalności". Zwycięstwo goni zwycięstwo, a styl gry coraz lepszy. W Lidze Mistrzów bełchatowianie są o krok od awansu z pierwszego miejsca, a na krajowym podwórku szykują plan rewanżu dla rywali, z którymi "pogubili" punkty u progu sezonu. Skra ma argumenty, by powalczyć na wszystkich frontach. Furorę robi przede wszystkim młody atakujący Alex, ale na sukces pracuje cała drużyna.  Ważną kartą w talii Jacka Nawrockiego jest bez wątpienie kapitan bełchatowian - Mariusz Wlazły. Ostoją i pewnym punktem zarówno w przyjęciu jak i w ataku jest Michał Winiarski. Takich "skarbów" pod bełchatowską siatką jest znacznie więcej. A czas będzie działał na korzyść Skry, która już pokazała co potrafi. A przecież najlepsze dopiero przed nami.

ZAKSA Kędzierzyn Koźle. Od kilku sezonów obserwuję poczynania zespołu z Kędzierzyna i muszę przyznać, że co roku przeżywam małe de ja vu.  U progu rozgrywek kędzierzynianie spisują się niesamowicie, gromiąc rywali, którzy stają im na drodze. Nie zawsze jednak ta tendencja utrzymuje się na przestrzeni całego sezonu. Czasami bywało tak, że po wyśmienitym stracie, ZAKSA zwalniała tempo, gubiła gdzieś punkty. W tym sezonie ma być inaczej. Ekipa pod kierownictwem najlepszego - zdaniem ekspertów - duetu trenerskiego w Pluslidze ma zawojować krajowe rozgrywki. Póki co, są na dobrej drodze. Ruchy transferowe jakich dokonano w ekipie z Kędzierzyna procentują. Na lidera grupy wyrósł Felipe Fonteles, a Paweł Zagumny - pierwszorzędny dyrygent - wspaniale kieruje grą swojej drużyny. Czekam więc na kolejne mecze, bo swoją wartość kędzierzynianie muszą potwierdzić przede wszystkim w play-offach. To tam rozpocznie się prawdziwa walka.

Czarnym koniem rozgrywek z pewnością jest AZS Politechnika Warszawska. Ukłony bije tutaj przed panem Kubą Bednarukiem! Jego pomysł na zespól okazał się strzałem w dziesiątkę. Politechnika zaskakuje na plus, dodając naszej lidze nieco smaczku. Warszawianie pokazują nie tylko charakter ale i fajną siatkówkę. Brawo!

Jak widać po ustawieniu ligowej tabeli twórcy serialu  "Wielka czwórka" postanowił nieco zmienić scenariusz. Karty rozdają tutaj aktorzy tego show, a nie scenarzyści, którzy przed sezonem próbowali typować, przewidywać i ustalać. Ligowa karuzela trwa a zwycięsko wyjdą z niej ci, którzy okażą się prawdziwą drużyną...


kolejne dzieło naszego Mistrza! :)


PS : Przepraszam, za moją nieobecność, ale trzecia klasa daje w kość. Egzaminy, egzaminy i egzaminy, w kółko egzaminy. Na szczęście próbne już za mną, zobaczyłam co i jak, a teraz mogę panikować mając już w pełni na to wytłumaczenie... ;). W następnych dniach chciałabym wrzucić coś z serii "Dwa słowa", także nie zapominajcie o mnie i moim blogu, czasami znajdziecie tu jakiś ślad mojej obecności :).
Trzymajcie się cieplutko! :)

czwartek, 8 listopada 2012

Liebster blog.

Czeeeeść!
Stęskniłam się za Wami, wiecie?
Ale niestety nie obiecam poprawy.
Moja absencja nadal aktualna.
Szkoła, egzaminy, szkoła, szkoła, mecze, egzaminy, szkoła, książka, egzaminy, szkoła, szkoła, mecze... - mniej więcej moje życie.
A tu tyle tematów do opisania!
Tyle postów do skomentowania!
Ale proszę nie zapomnijcie o Snajperowej! :). Wrócę jak znajdę czas na życie :).

A tymczasem blogowa zabawa ogarnęła blogsferę ;).

Nominacja do Liebster Award jest otrzymywana od innego blogera w ramach uznania za "dobrze wykonaną robotę". Jest przyznawana dla blogów o mniejszej liczbie obserwatorów więc daje możliwość ich rozpowszechnienia. Po odebraniu nagrody należy odpowiedzieć na 11 pytań otrzymanych od osoby, która Cię nominowała. Następnie Ty nominujesz 11 osób (informujesz ich o tym) oraz zadajesz im 11 pytań. Nie wolno nominować bloga, który Cię nominował.
 




 (o dziwo!) Mam chwilę wolnego, więc odpowiadam na pytanka do mnie skierowane :).

Zestaw od Pauliny z bloga Siatkówka mężczyzn. :) :

1. Masz rodzeństwo?
Tak, młodszego brata.
2. Kto jest Twoim autorytetem?
Z pewnością rodzice, a jeśli chodzi o postać "ze świata" to bez wątpienia Mariusz Wlazły.
3. Jaką porę roku lubisz najbardziej?
Lato :).
4. Jaki film chciałabyś zobaczyć w telewizji?
Ciekawy :p. A poza tym nie ma to jak kino ;).
5. Twoje hobby to ...?
Siatkówka i sport wszelaki, muzyka i fotografika :).
6. Jaki sport lubisz najbardziej?
Siatkówkę :).
7. Czego słuchasz najczęściej?
Eski ;). No i oczywiście moje kochane One Republic, Adele, Lana del Rey, Linkin Park i Florence and The Machine :)
8. Jakie jest Twoje najskrytsze marzenie?
Nie powiem , bo się nie spełni ;)
9. Wakacje nad morzem, czy w górach?
Zdecydowanie w górach :)
10.  Co byś zrobiła gdyby został Ci jeden dzień życia?
Nie zastanawiałam się nad tym ... Trudno powiedzieć :).
11. Twoje motto życiowe to...?
Upada się po to, żeby móc się podnieść :). I takie tam inne sentencje :)


Zestaw od Agi z  Nasza siatka. :) :

1.Której drużynie PlusLigi kibicujesz?
PGE Skrze Bełchatów oczywiście :). I głęboko w serduchu też Jastrzębie :).
2. Wierzysz w horoskopy?
Nie.
3. Za co kochasz naszą reprezentację w siatkówce?
Za wolę walki, chęć zwycięstwa, za serducho do gry i wszystkie emocje, jakich dostarczają :).
4. Twój ulubiony przedmiot w szkole i dlaczego?
Wf, bo można sobie pograć w siatkówkę ;). A poza tym angielski, bo kocham się uczyć języków obcych :).
5. Twoja ulubiona książka/książki?
Mnóstwo ich, a Mery co chwila mobilizuje mnie do czytania kolejnych ;)
6. Jakich sportowców(oprócz siatkarzy) lubisz i podziwiasz?
Generalnie wszystkich. Każdy kto uprawia sport z pasją i zamiłowaniem jest godny podziwu. Wyrzeczenia, treningi a oni nie rezygnują tylko idą do przodu. To się ceni :).
7. Najważniejsza osoba w twoim życiu?
Rodzina :)
8. Twoje ulubione słodycze?
Czekolada! <3
9. Czym kierujesz się w życiu?
Intuicją ;). Cenię szczerość, nienawidzę kłamstwa. 
10. Kraj, który chciałabyś/chciałbyś zwiedzić?
Włochy, Hiszpania.
11. Co wolisz "Gangnam style" czy "Ona tańczy dla mnie"? :D
Oczywiście, że "Ona tańczy dla mnie"! :D



1. Ciepło czy zimno?
Ciepło :)
2. Jaki jest Twój najlepszy deser?
Żaden tam ze mnie kuchcik ale uwielbiam wszelkie słodkości :)
3. Dlaczego sport?
Bo to są emocje, wspaniali ludzie, cudowne przeżycia i nadzieja, że każdy może być w życiu kimś... :)
4. Ile godzin dziennie spędzasz przed kompem? :P
Obecnie komputer to dla mnie "tajemniczy nieznajomy" :P
5. Kim chcesz być w przyszłości?
Dziennikarką :).
6. Z czym kojarzy Ci się kolor niebieski?
Hmm, z niebem chyba xD
7. Komu kibicujesz (różne dyscypliny)?
Siatkówka : PGE Skra Bełchatów, piłka nożna : Barcelona i oczywiście reprezentacji Polski w każdej dyscyplinie :)
8. Co najbardziej lubisz w swoim pokoju?
Hmm, łóżko mam fajne xD
9. Ty 10 lat później...?
Dziennikarka Polsatu Sport a przy tym najlepiej jakiś dyrektor od czegoś tam,  żeby mieć dużo kasy xD.
10. Co robiłaś/łeś 10 minut temu?
Zaczęłam pisać posta ;)
11. Podoba Ci się mój blog? Czego w nim brakuje, a co jest niepotrzebne?
Twój blog jest fantastyczny w każdym calu, Kochana :) :*


Zestaw od Anki z  Żyć chwilą! :) :

1. W przyszłości zostanę... 
Dziennikarką xD. Taka żeńska wersja pana Tomka Swędrowskiego ;)
2. Wymarzona podróż to ta do ...
Włoch, Hiszpanii... :)
3. 3 rzeczy którego robię zaraz po włączeniu komputera to...
Wchodzę na bloga, besty i włączam muzyczkę :)
4. Prowadzenie bloga sprawia mi....
Frajdę :)
5. Lubię fotografowac  ...
Wszystko dookoła :)
6. Lubisz sport??
Kocham :)
7. Ulubiony film ?
Hmm, nie mam takiego :)
8. Ulubiony smak chipsów ??
Nie jem chipsów, niezdrowe są! :P
9. Szpilki vs trampki 
Trampki na co dzień, szpilki od święta ;)
10. Lubię blogi (chodzi o tematyke)?
Sportowe :)
11. Plany na weekend !
Wyspać się, odpocząć, spotkać się ze znajomymi :)



Zestaw od Aneczki z Siatkówka. Muzyka. fotografia.. życie! :) :


1. Jakiej drużynie sportowej (nieważne w jakiej dyscyplinie) kibicujesz? dlaczego?
Skrze bo to od tej drużyny zaczęła się moja miłość do siatkówki klubowej i Barcelonie, bo to była miłość od pierwszego wejrzenia :)
2. Wydarzenie sportowe/ koncert itp które wspominasz najlepiej?
Final Four Ligi Mistrzów 2012 - mimo że przegraliśmy, atmosfera i cała oprawa były bajeczne! :)
3. Największe marzenie?
Nie mogę zdradzić... :P
4. Jaki powinien być idealny partner/partnerka?
Szczery, cierpliwy, wyrozumiały, inteligentny,  z poczuciem humoru, taki pozytywny wariat, kibic ... :)
5. Twój 'popis' kulinarny? Co umiesz gotować najlepiej? ;D
Nie gotuję, ja tylko piekę ciasta xD.
6.  Kim chciałbyś/chciałabyś być z zawodu?
Dziennikarką :)
7. Kopytka czy pierogi? (hehe ;d)
Pierogi chyba xD
8. Najbardziej stresujące wydarzenie w Twoim życiu ?
Zbliżające się egzaminy ...
9. Jaką ważną osobistość (siatkarską) chciałbyś spotkać? Dlaczego?
Mariusza Wlazłego, bo to mój idol od zawsze :)
10. Jaki rodzaj muzyki słuchasz?
Takiej, która wpada w ucho :)
11. Co skłoniło Cię do prowadzenia bloga ? :)
Impuls :)


Zestaw od Asi z My life. :) :

1. Siatkówka to dla mnie...
Życie :).
2. Piosenka, której teraz słucham to...
Linkin Park - Leave out all the rest.
3. Ulubione danie?
Pizza :)
4. Założyłam/łem bloga, ponieważ...
To był impuls. Na początku chciałam wykrzyczeć, że się nie zgadzam z pewną sytuacją w polskiej siatkówce a potem to już była tylko frajda :)
5. Jaki kolor lubisz, a jakiego nie?
Niebieski, żółty i czarny (xD) lubię, a nie lubię... czerwonego?
6. Znienawidzony przedmiot w szkole?
Zły język ... ;). Fizyka i matematyka.
7. Moim wzorem do naśladowanie jest... Dlaczego?
Mariusz Wlazły. Idol od zawsze. Wspaniały człowiek i siatkarz. (a jak chcesz to napisze Ci epos na gadu o tym ;)).
8. Nie lubię ludzi, którzy...
Oceniają innych po pozorach, kłamczuchów, ludzi, którzy coś udają.
9. Czego w sobie nie lubisz, a co lubisz?
Nie lubię tego, że czasami przejmuję się złośliwą opinią innych, a lubię swoje poczucie humoru :)
10. Czego się brzydzisz?
Hmm, nie wiem ;)
11. Masz jakieś uzależnienie?
Siatkówka ! :) ... i czekolada xD


Ja swoich pytań nie zadaję, bo szczerze mówiąc, nie mam już komu ;).
Dziękuję wszystkim, którzy o mnie pomyśleli :).
Miłego weekendu.
Do kiedyś :)

wtorek, 16 października 2012

Rok temu 16-go października...

... jakiś impuls sprawił, że założyłam tego bloga. Nie wiem, co chciałam osiągnąć. Na początek chciałam po prostu powiedzieć światu, co myślę na pewien nurtujący mnie temat. A potem zaczęło mi zależeć, żeby inni czytali to, o czym myślę. I żebym ja czytała to, o czym myślą inni. A na końcu okazało się, że spotkałam tu mnóstwo ludzi kochających siatkówkę, wspaniałych kibiców, którzy wyjątkowi są tak, jak nasza dyscyplina. Nawiązałam przyjaźnie i wiem, że nie mogę już funkcjonować bez blogsfery, a więc bez Was, Kochani :).

A jak to wszystko wygląda po mojej stronie sieci? ;)

Garść statystyk.

Napisałam 88 postów, opublikowałam 676 komentarzy, a mojego bloga odwiedziliście 9400 razy - tak plus-minus ;). Dziękuję! :*.

Siatkówka w sieci.

Czyli nasz SiatkarskiBlogspot.com i NiceSport. Mnóstwo siatkówki, newsy, ciekawe opinie i spostrzeżenia oraz kibice :).  Bardzo się cieszę, że mogę być częścią tego przedsięwzięcia i współpracować z tak fantastycznymi ludźmi. I tutaj chciałabym wyróżnić przede wszystkim :

Anetkę - dziękuję, że we mnie uwierzyłaś, za wszystkie nasze rozmowy, za wszystkie zwariowane pomysły. Dziękuję, że jesteś :*. Pamiętaj, jedziemy razem na ME ! :)

Agu - dziękuję za wszystkie rozmowy, za pomoc w Plus-minus, za to, że zawsze można na Tobie polegać :*. Dziękuję za wszystko :).

Dziewczyny, nie spodziewałam się, że spotkam tu tak wspaniałe osóbki, jakimi jesteście :). Za wszystkie wariacje, rozmowy, za genialną współpracę - dziękuję, dziękuję, dziękuję ! :) :*.

Przyjaźń przede wszystkim.

Asia.
Kochana, Ty wiesz, jak ja się cieszę, że Cię poznałam.
Zakładając bloga, nie spodziewałam się, że spotkam tutaj kogoś, o takich samych poglądach.
Dziękuję za godziny spędzone na gg, za telefoniczne bankructwo, za to, że zawsze znajdziesz dla mnie czas :).
Szkoła nie szkoła, rodzice nie rodzice, spotykamy się w Bełchatowie i wypełniamy misję ;)
Dziękuję że jesteś! :*.

Mery.
Dziękuję, że zawsze możemy pogadać o Barcelonie i o Torresie, ogólnie rzecz biorąc o piłce nożnej ;). Dziękuję, za to, że jesteś ekspertem  w dziedzinie książek i zawsze coś fajnego mi doradzisz  (po Złodziejkę idę jutro, Cień wiatru już zakupiłam ;)).
Koniecznie musimy się umówić do Łodzi na mecza, no w końcu trzeba pomścić Final Four, pamiętaj ;).
(oglądałaś KMŚ z Zenitem??? Co się działo u mnie w domu! ;))
Dziękuję :*

Dżasta.
Dziękuję, za miłą współpracę przy tworzeniu Plus-minus.
Dziękuję, że dzięki Tobie wiem, że kibice Skry i Resovi mogą się dogadać ;).
I to chyba będzie najwymowniejszy komentarz :) :*.

Co dalej?

Postaram się pisać częściej i lepiej.
Choć nie będzie to łatwe. W tym roku egzaminy i chyba dało się zauważyć moją absencję? :P.
Ale obiecuję poprawę.

Jeśli chodzi o bloga.
Będą cykle, będą posty. Długie i krótkie, z nutką humoru, chyba jak wszystkie dotąd.
Przede wszystkim będzie mnóstwo siatkówki.
I moje przemyślenia.
Mądre i niekoniecznie... ;)
Zabawne i z przymrużeniem oka, ale i te poważne, bardziej elokwentne.
Słowem siatkarsko i niech to posłuży mnie jako mobilizacja, a Wam jako zachęta :)

niedziela, 7 października 2012

Bez niespodzianek.

Asseco Resovia Rzeszów - Indykpol AZS Olsztyn 3:0, MVP : Wojciech Grzyb
ZAKSA Kędzierzyn Koźle - AZS Politechnika Warszawska 3:1, MVP : Antonin Rouzier
Jastrzębski Węgiel - Effector Kielce 3:0, MVP : Matteo Martino
Delecta Bydgoszcz - Wkręt-met AZS Częstochowa 3:0, MVP : Dawid Konarski
PGE Skra Bełchatów - Lotos Trefl Gdańsk 3:0 , MVP : Michał Winiarski.

Tak przedstawiają się wyniki poszczególnych spotkań pierwszej kolejki nowego sezonu Plusligi mężczyzn. I jak można przeczytać w tytule : niespodzianek nie było.

Wynik pojedynku Mistrza Polski  z najsłabszą drużyną ubiegłego sezonu Olsztynem może mylić. Olsztynianie fragmentami prowadzili z Resovią otwartą grę. Brakowało im trochę szczęścia i ... przyjęcia. To właśnie w tym elemencie siatkarskiego rzemiosła zabrakło spokoju i stabilizacji. Gdyby odbiór zagrywki funkcjonował w ekipie Radka Panasa jak należy, spotkanie nabrałoby kolorytu. A tak mamy 3:0 dla Mistrzów Polski. Warto odnotować świetną postawę rzeszowskiego środkowego Wojtka Grzyba, który zasłużenie otrzymał statuetkę MVP.

PGE Skra Bełchatów contra Lotos Trefl Gdańsk.
Gdańszczanie wybiegli na parkiet w następującym składzie : na przyjęciu Matti Hietanen i Mateusz Mika, na ataku Paweł Mikołajczak, na rozegraniu Grzesiu Łomacz, na środku Wojtek Kaźmierczak i Bartek Gawryszewski a na libero Paweł Rusek.
Bełchatowianie rozpoczęli mecz z Mariuszem Wlazłym i Michałem Winiarskim na przyjęciu, Konstantinem Cupkovicem na ataku, Pawłem Woickim na rozegraniu, Danielem Plińskim i Wytze Kooistrą na środku oraz Pawłem Zatorskim na libero.

Już od pierwszych piłek inaugurującego seta bełchatowianie narzucili rywalom swój styl gry. Osiągnęli przewagę, którą systematycznie powiększali. Bardzo dobrze przy lewej antence radził sobie Michał Winiarski. Na środku zaś niemiłosiernie nękał blokiem Daniel Pliński. Gdańszczanie popełniali bardzo dużo błędów własnych, co Skra skrzętnie wykorzystywała, wygrywając pierwszą odsłonę 25:20.

Set drugi to także wyraźne prowadzenie Skry Bełchatów. Atakiem nękał Michał Winiarski. Nie było mocnych na bełchatowski blok, a gdańszczanie dodatkowo popełniali sporo błędów własnych. Gdy wydawało się,  że set ma się ku końcowi, w pole serwisowe powędrował Paweł Mikołajczak i "wstrząsnął" bełchatowskimi przyjmującymi. Ani Michał Winiarski, ani Mariusz Wlazły, baa! nawet Michał Bąkiewicz nie mogli sobie poradzić z serwisem młodego atakującego. Dobra passa jednak nie trwała długo. Paweł w końcu się pomylił - za sprawą taktycznych czasów i zmian Jacka Nawrockiego, które wybiły go z rytmu. Skra zwyciężyła również w partii drugiej, 25:22, obejmując prowadzenie w meczu 2:0.

Na kłopoty Mariusz Wlazły! Znacie to powiedzenie? Gdy w trzeciej partii nie wszystko szło po myśli wicemistrzów Polski (za sprawą lepszej gry zespołu Dariusz Luksa, oczywiście), bełchatowski bombardier wziął sprawy (a raczej piłkę) w swoje ręce i (jak to fajnie powiedział pan Jurek Mielewski)  wystąpił w roli egzekutora. 10 mocnych serwisów pod rząd i Skra nie musiała się martwić o zwycięstwo w trzeciej partii. Przypomniał się Wlazły z najlepszych lat :).  Skra wygrała trzeciego seta 25:16. MVP spotkania obrano Michała Winiarskiego.

PGE Skra Bełchatów - Lotos Trefl Gdańsk 3:0.


PS : Czekam na wtorek! :D
PS2 : Nie ma mnie na Waszych blogach z powodu tragicznego barku czasu. Obiecuję poprawę, ale dopiero za tydzień, bo w tym tygodniu będę próbowała ogarnąć szkołę , co łatwe nie będzie. Zasługuję na OPR, wiem, ale cóż, do szkoły chodzić trzeba ;).

niedziela, 30 września 2012

Z serii "Dwa słowa" : Superpuchar Polski.

Mistrz Polski Asseco Resovia Rzeszów

contra

zdobywca Pucharu Polski PGE Skra Bełchatów



Pojedynek o Superpuchar Polski.
29 września 2012.
14:30
Częstochowa.

Walka właśnie się rozpoczęła.




Jak Polska długa i szeroka niemal każdy szanujący się kibic siatkówki zna historię pojedynków tych dwóch drużyn. Historię kibiców, którzy rywalizują ze sobą na trybunach, wspierając wiernie swoich bohaterów. Historię długą i burzliwą. Historię pięknych zwycięstw i spektakularnych porażek. Historię pełną emocji. Emocji tak wyjątkowych, jak tylko wyjątkowa jest siatkówka. 
Bilans zysków i strat niewątpliwie korzystniej przedstawia się dla drużyny z Polski centralnej. PGE Skra Bełchatów i wszystko jasne. Siedmiokrotny Mistrz Polski, sześciokrotny zdobywca Pucharu Polski , zdobywca brązowej i srebrnej korony Europy w Lidze Mistrzów, dwukrotny Klubowy Wicemistrz Świata oraz regularny pogromca Asseco Resovi Rzeszów. Co bardziej doświadczony kibic z pewnością pamięta czas, kiedy to Skra miała bezkompromisową "receptę" na zespół rodem z Podkarpacia i ogrywała Resovię do zera. Wszystko ma jednak swój początek i koniec. W zeszłym sezonie to właśnie Asseco Resovia Rzeszów stanęła na drodze Skry w marszu po ósmą gwiazdę. Po 37. latach Mistrzostwo Polski trafiło do Rzeszowa. Zwycięstwo nad odwiecznym rywalem było wisienką na torcie dla rzeszowskich fanów, którzy długo świętowali zdobycie upragnionego trofeum. Mecz o Superpuchar będzie więc traktowany jako rewanż za zeszły sezon? W końcu Skra nie przywykła do srebra, a Resovia  to zespół ambitnych ludzi, którzy z pewnością nie zadowolą się jednym triumfem.

3
2
1

Zaczynamy!
Mecz o Superpuchar rozpoczęty.
PGE Skra Bełchatów przystąpiła do spotkania w następującym ustawieniu : z Mariuszem Wlazłym i Michałem Winiarskim na przyjęciu,  Alexandrem Atanasijevicem na ataku,  Pawłem Woickim na rozegraniu, Danielem Plińskim i Karolem Kłosem na środku oraz Pawłem Zatorskim na libero.

Asseco Resovia Rzeszów zaprezentowała się w następującym zestawieniu : na rozegraniu Lukas Tichacek, na ataku Zbigniew Bartman, Rafał Buszek i Paul Lotman na przyjęciu, na środku Grzegorz Kosok i Łukasz Perłowski oraz Krzysztof Ignaczak na libero.

Pierwszego seta od mocnego uderzenia rozpoczęli podopieczni Andrzeja Kowala. Szybko osiągnęli kilkupunktową przewagę  i na pierwszą przerwę techniczną schodzili z prowadzeniem. Zaraz potem nastąpiła zamiana ról i to PGE Skra Bełchatów zdobyła kilka "oczek" z rzędu, wychodząc na prowadzenie, którego nie oddała do drugiej przerwy technicznej. Przewaga, jaką osiągnęli podopieczni Jacka Nawrockiego oraz kłopoty rzeszowian z przebiciem się przez bełchatowski blok sprawiły, że to Skra triumfowała w pierwszej partii 25:21.

Drugi set był nieco bardziej wyrównany. Przez długi czas trwała walka punkt za punkt. Jednak tuż przed drugą przerwą techniczną bełchatowianie odskoczyli rywalom i tą przewagę "dowieźli" do końca drugiej partii, wygrywając 25:23.


Już od początku partii trzeciej Skra narzuciła Resovi swoje tempo gry i odskoczyła rywalom na paropunktową przewagę. Rozgrywający bełchatowian Paweł Woicki mądrze prowadził grę, co utrudniało rzeszowianom grę na siatce. Niezastąpiony jak zwykle okazał się Mariusz Wlazły, który mimo iż debiutował na nowej pozycji,  tradycyjnie kończył wszystkie posyłane do niego piłki, będąc "egzekutorem" Mistrzów Polski.  PGE Skra wygrała trzeciego seta 25:19, a cały mecz 3:0.
Superpuchar jedzie do Bełchatowa!

MVP meczu został Mariusz Wlazły, debiutujący na pozycji przyjmującego. 
I chciałoby się rzec za panem Jurkiem Mielewskim, że zmienili się zawodnicy, zmienił się sezon i nasza liga też się zmieniła. Ale jedno nie zmieniło nie napewno. Mariusz Wlazły jest bezapelacyjnym liderem swojej drużyny i kończy wszystkie ataki, niezależnie czy to z prawej, czy z lewej strony boiska...








Puchar jest nasz!
Weźmiemy do domu,
nie damy nikomu,
Puchar jest nasz! :D

niedziela, 23 września 2012

Memoriałowo.

VII Memoriał im. Zdzisława Ambroziaka w toku.
W finale zagrają PGE Skra Bełchatów i Arkas Izmir (pozdrawiamy kibiców ;) )
Mecz o trzecie miejsce to pojedynek olsztyńskiego AZS-u  z Zaksą,  natomiast w meczu o piąte miejsce zwyciężyła ekipa Politechniki Warszawskiej 3:0 nad częstochowskim AZS-em.



Szkoda, że Memoriał nie jest transmitowany na antenie Polsatu Sport. Bardzo brakuje mi siatkówki i z chęcią obejrzałabym zmagania plusligowych teamów.
A skoro Michał Winiarski gra na libero, Cupko na ataku, a Mariusz Wlazły (o zgrozo!) na przyjęciu (i to przez cały czas :( ) to musi być ciekawie.



Odliczam dni do rozpoczęcia rozgrywek :)


totalnie Black&Yellow, wybaczcie ;)




PS : przepraszam, że nie bywam tu ostatnio, ale cierpię na totalny brak czasu :(. Poza tym, odpadam z tymi memoriałami ;). Już nie wiem kto, z kim, gdzie i dlaczego tak ;). Mam nadzieję,  że do 6 października jakoś zleci, bo brak czasu może być fajny tylko z siatkówką w telewizorku :)).
A poza tym muszę rozpocząć błaganie o pozwolenie wyjazdu na mecze, więc przyda mi się wsparcie dobrymi wynikami mojej ekipy ;).
Póki co, nie zapeszam, i już zamykam buźkę na kłódkę ;).
PS 2 : Myślę, czy by nie zrobić takiegoż cyklu o moich siatkarskich ulubieńcach. W sumie bez większego celu, po prostu po to, żeby podzielić się wspomnieniami i zachować dla "potomnych" ;). Już kiedyś  miałam się za to zabrać, ale potem stwierdziłam, że się wycofam, natomiast w aktualnym momencie mojego życia stwierdzam, że bym chciała o tym napisać :).  Co Wy na to? ;d

Trzymajcie się! :)




piątek, 21 września 2012

Siatkówka w sieci.

Trzy dziewczyny.
Trzy blogi.
Newsy, 
Fajne cykle,
Dużo siatkówki.
Ludzie z klasą,
Sportowi fanatycy,
Kibice na dobre i na złe.
Ciekawe opinie i komentarze.
Wpisy na każdy temat.
Po prostu : Siatkówka w sieci! :)
SiatkarskiBlogspot.com & NiceSport.pl zapraszają! :))



Jesteś kibicem?
Bądź z nami koniecznie! :)